***
Nedendir, bilmem; Alpay’ın ölümü, beni 1971 yılına götürdü! Ortaokulun üçüncü sınıfında öğrenciyiz. Müzik dersimize rahmetli Ferhat Guguk öğretmenimiz geliyor.
12 Mart (1971) yeni olmuş. Sınıf arkadaşlarımız arasında öğretmenimizin komünist olduğu konuşuluyor. Ben, komünizm ve komünist olmak nedir bilmiyorum!
Babama sordum. Babam, o tarihlerde CHP ilçe başkanı. Anımsadığım kadarıyla babam, Ferhat öğretmenin komünist olmadığını, politik kişiliği olan sol, sosyalist düşünceler taşıyan bir iyi bir öğretmen, iyi bir insan olduğunu, bu tür boş ve gerçek dışı söylemlere inanmamam gerektiği yönünde açıklamalar yaptı, nasihatler verdi.
Bugün itibariyle Ferhat öğretmenin, politik kişiliğinin esas olarak emekçilerin, ezilenlerin yanında yer almak olduğunu, tercihlerinin yoksul halkın yanında olduğunu anlıyoruz. Ortaokulu bitirmeye yakın olan günlerde müzik dersinde öğretmenimiz, sınıf arkadaşımız Kadriye Sarıgöl’e Alpay’ın “Fabrika Kızı” şarkısını söyletti. Komşumuz da olan Kadriye’nin, çok erken yaşta, yaşama veda ettiğini biliyorum.
Kadriye’nin söylediği bu şarkının sözlerine baktığımızda ezilenlerin, sömürülenlerin, emekçilerin yaşam mücadelesinin dile getirildiği açıktır. Bir toplumsal gerçeklik şarkısıdır. Bir emekçinin tümüyle mütevazı talepler içeren duygularını yansıtmaktadır.
Emekçi bir kadının sabahtan akşama dek tütün fabrikasında çalışmasını, hayallerini dile getirmektedir. Ama bir çelişkiyi dile getirmeliyim: Kadriye, Bulancak ilçesinin en varsıl ailelerinden birinin mensubudur. Bugün bile bu varsıllık ailenin mensuplarında sürmektedir.
Bir tarafta zenginlik, diğer tarafta emekçinin yaşam mücadelesini dile getiren bir şarkının söylenmesi var. Emekçiden, ezilenlerden yana düşünceleri olan bir öğretmenin de bu şarkının söylenmesine ön ayak olmasına dikkat çekmek isterim. Aynı zamanda 12 Mart muhtırası verilmiş, biz öğrencilere pek yansımamış olsa da toplumda baskı ve yıldırmanın etkisi duyuluyor.
Etkisini doğrudan hissetmesek de dolaylı olarak yansıyor. Herkes bu baskıyı hissetmiyor olsa da duyuyor, okuyoruz. Sayısal olarak az sayıda insanın üzerindeki çok yoğun baskıyı öğreniyoruz.
İşte bu baskı ortamında bile Ferhat öğretmen, politik mesaj veren bir şarkının söylemesini sağlıyor. Sözü ve müziği Bora Ayanoğlu’na ait şarkıyı söyleyen Alpay, birkaç gün önce yaşama veda etti, artık aramızda yok. Ferhat öğretmeni, yitireli epeyce zaman geçti.
Kadriye arkadaşımızı da yitireli çok oldu. Ferhat öğretmen ile ilgili olarak aydınlatıcı bilgi veren
babamı kaybedeli tamı tamına elli beş yıl bitti. Ama fabrika kızı şarkısı yaşıyor.
İnsanlar ölümlü, eserleri kalıcıdır. ***
Bugünden geriye doğru bakınca Alpay’dan başlayarak babama değin uzanan yitirdiğimiz insanları anmış oldum. Sanatçıların eserleriyle yaşadığı bilinciyle ülkemizdeki sanatçı sayısının artmasını diliyorum.
Diğer yandan on bir gün sonra babamın ölüm yıldönümü, bu vesileyle minnetle ve saygıyla anıyorum. Yitirdiğimiz bu güzel insanlara selam olsun, rahmet diliyorum. Tüm fabrika kızlarının hayallerinin gerçek olmasını diliyorum.
