Rahmet ve saygı ile andığım ülkemizin yüz akı hunharca hiç suçu yokken öldürülen Ahmet Taner KIŞLALI hocamın bir makalesini okuduktan sonra yaklaşık on yıl İngilizce FUTBOL terimini kullanmadan ayak topu terimini kullanarak ayaktopu karşılaşmalarını izlemedim. O yıllar 12 Eylül sonrası idi cezaevinden çıkmış şehirlerarası otobüs firmasında çalışmak zorunda kalmıştım. Kahve Hanenin kapısında sandalye kuyruğunu görünce sorduğumda herkes belirli bir ücret karşılığı ayak topu izlemek için kahve haneye giriyordu.
Kışlalı hocamın makalesinden sonra kararımı bu uygulama tetiklemişti. Fakülte yıllarında fakülte ve amatör küme takımlarında futbol oynadım. Yaklaşık beş yıl voleybol liginde lisanslı voleybol oynadım.
Spora aşinayım ama spor ülkemin yönetiminde önemli görev üstlenmeye başlayınca çok rahatsız oldum ve izlemeyi bıraktım. Zaman içinde Fenerbahçeliğim ve Milli ayaktopu heyecanım yeniden ortaya çıktı. En azından milli ayaktopu karşılaşmalarını izlemeye başladım.
Ayaktopu hakemlerinin yaşadıklarını ve milli maçı yarı izledikten sonra tekrar ayaktopu izlememe kararı aldım. Bence zamanı boşa harcamaktan başka bir şey değil, kitap okurum daha iyi olur diye düşünüyorum.Bu ara ülkem toz duman. Kendi siyasi kimliklerini kullanarak yasa dışı büyük paralar kazanan siyasileri duydukça ülkem için çok üzülmekteyim.
Dış verimli toprak altı ve toprak üstü ürünlere sahibiz uluslararası emperyalistler sömürmek için bizim ülkemizin siyasetini kendi istedikleri gibi planlamayla çalışıyorlar. Şu an Karadeniz bölgemizde önemli bir fındık sorunu var. Fındığın bahçe bakımını yapacak kimse yok.
Hasat, toplanması sorunlu, gübreleme, ilaçlama fiyatı satış fiyatlı ile orantılı değil. En önemlisi satılması başlı başına sorun. Şu an bahçesi olanlar ve bahçeleri yarıya alıp toplayanların hepsi zarar içinde.
Babadan kalan bahçesi olanlar, bütün üreticiler zararda. Devlet kendine göre fiyat açıklıyor, ama açıklanan fiyatı kimse dinlemiyor. Burada önemli bir sorun var.
Doğada her olayın bir nedeni ve bir de sonucu vardır. Düşünmeden edemiyorum. Karadeniz Bölgemizin büyük çoğunluğu maden aramaya ruhsatlanmış.
Son okuduğum “NADİR TOPRAK METALLERİ” isimli kitapta bundan sonra Dünyadaki mücadele bu metaller üzerine olacağı yazılmaktadır. Acaba bizim topraklarımızdaki Fındık üretimini atıl hale getirip bu topraklarda maden aramak için FINDIK ÜRETİMİNİ yok etmeye mi çalışıyorlar diye düşünmeden edemedim. Bu arada “kokarca” sorununu da yazmayı gerekli buluyorum.
Çok ayrı ve çok ciddi bir sorun diye düşünüyorum.Dilimin döndüğünce sorunları açıklıkla yazmaya gayret ettim. Dostlarım bana kısa yaz kimse uzun yazıları okumuyor diye uyarıyor. Dertler o kadar çok ki kısa yazmak mümkün değil.Burada bir tekerleme ile yazımı bitirmek istiyorum.
“Eski zamanlarda köylü bir vatandaşımız Arzuhalciye dilekçe yazdırmayla gider. O zamanlar dilekçeler önceden hazırlanmış matbudurlar. Kişinin asıl istemi dilekçenin altına yazılmaktadır.
Vatandaş parmak basmadan önce arzuhalciye oku bakalım ne yazdınız der. Arzuhalci okumaya başlayınca adam da ağlamaya başlar. Arzuhalci okur adam ağlar.
Arzuhalci neden ağladığını sorunca bu dertlerin hepsi benim mi o zaman ben ağlamayım da kim ağlasın der”. Ülkemin durumu eski zamanlarda arzuhalci ve köylümüz durumuna düşmüş.Sağlıcakla mutluluk ve demokrasi içinde kalınız.
