Yerel mahkeme, tanık beyanlarına dayanarak davayı kısmen kabul etti ve kıdem tazminatının ödenmesine hükmetti. Dosya istinafa taşındığında Bölge Adliye Mahkemesi, işçinin 24 saat çalışıp 24 saat dinlendiği sistemde uyku ihtiyacını gideremediğini kabul ederek hesaplamada hata bulunmadığına karar verdi; ancak işçinin kullandığı 28 günlük yıllık iznin hesaba yeniden dahil edilmesi gerektiğini belirterek kararı kısmen değiştirdi.
Temyiz aşamasında devreye giren Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ise içtihat niteliğinde bir değerlendirme yaptı. Daireye göre 24 saatlik bir vardiyada çalışanın uyku ve zorunlu ihtiyaçlarını karşılayacağı kabul edildiğinden, fiilen çalışılabilecek azami süre 14 saat olarak esas alınmalı. Bu sürenin 11 saati aşan 3 saatlik bölümü ise doğrudan fazla mesai olarak değerlendirilecek.
Yüksek mahkeme kararında ayrıca yerel mahkemenin, işveren tarafından sunulan ücret bordrolarını incelemeden hüküm kurmasını da hatalı buldu. Kararda, işçinin yıllık izinde geçirdiği günlerin fazla mesai hesabından çıkarılması gerektiği vurgulanarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının oy birliğiyle bozulmasına karar verildi.
