Tamamlayıcı emeklilik sistemlerinde ödenecek katkı payının tutarını katılımcı kendisi belirliyor; kişi bütçesine uygun bir tutarla düzenli ödeme yapabiliyor ve imkanları arttıkça katkı miktarını yükseltebiliyor. Devlet de belirli oranda katkı sağlayarak birikimin büyümesine destek oluyor; örneğin aylık 1.000 lira ödeyen bir katılımcının hesabına yüzde 20'lik devlet katkısıyla 200 lira daha ekleniyor.
Otomatik Katılım Sistemi'nde ise çalışanların ücretinden her ay en az yüzde 3 oranında kesinti yapılarak birikim oluşturuluyor; ancak mevcut uygulamada sistemden ayrılma imkanı da bulunuyor.
Gelecekte devreye girmesi planlanan Tamamlayıcı Emeklilik Sistemi'nde ise çalışan katkısının yanına devlet ve işveren katkısının da ekleneceği, birikimin üç eniyor.
Emeklilik aşamasına gelindiğinde biriken tutar toplu olarak alınabildiği gibi, belirli bir dönem boyunca düzenli ödeme şeklinde de değerlendirilebiliyor. Bireysel emeklilik sistemine girişte yaş sınırı bulunmaması dikkat çekiyor; 18 yaşından küçükler bile velileri aracılığıyla birikime başlayabiliyor. Sistem, SGK aylığının yerini almıyor; emeklilik döneminde ona ek bir gelir kaynağı oluşturmayı amaçlıyor.
