BAKAN’A SORMAK İSTERDİM…

İstişare…Diyalog…Demokrasi…Ne güzel kelimeler.Ama bu kelimelerin gerçek karşılığını görmek için söylemlere değil, uygulamaya bakmak gerekiyor.Milli Eğitim Bakanı Prof. Dr. Yusuf Tekin, hafta sonu Giresun’daydı.“ Türkiye Yüzyılı Buluşmaları” kapsamında vatandaşlarla, esnafla bir araya geldi; eğitim yatırımları ve çalışmalar hakkında bilgiler aldı.Vatandaşı dinlemek elbette önemli.Ama demokrasinin bir başka önemli ayağı daha var:Soru sormak.Özellikle de gazetecinin…Çünkü gazeteci yalnızca kürsüden söyleneni aktaran, fotoğraf çeken, açıklamayı olduğu gibi yayımlayan kişi değildir.Gazeteci sorar.Sorgular.Takip eder.Kamu adına cevap arar.İşte tam da burada insanın aklına şu soru geliyor:İSTİŞARE VARSA, SORU NEDEN YOK?Sayın Bakan demokrasi, diyalog ve istişareden söz ediyor.Ne güzel…Ama gazetecilerin soru sorabileceği bir ortam olmayınca, bu kavramların karşılığını nasıl göreceğiz?Gazetecinin görevi yalnızca dinlemek değildir.Bazen bir soru, onlarca açıklamadan daha değerlidir.Çünkü o soru, vatandaşın merakıdır.Üreticinin derdidir.Velinin beklentisidir.Öğrencinin geleceğidir.Ben de Sayın Bakan’a Giresun’un köylerini ve köy okullarını sormak isterdim.Özellikle de Tirebolu Karakaya İlköğretim Okulu’nu…Çünkü ben o köyün çocuğuyum.O okulun sıralarından geçmiş, o okulun zilini duymuş insanlardan biriyim.Karakaya İlköğretim Okulu geçen yıl ıldı.Elbette bunun gerekçeleri vardır.Öğrenci sayısı…Nüfus…Taşımalı eğitim…Bunların hepsi anlatılabilir.Ama asıl sorulması gereken başka bir soru var:Bir köy okulunu ırken, o köyün geleceğini de hesaba katıyor muyuz?Çünkü köy okulunun kapanması sadece bir binanın kapısına kilit vurulması değildir.Okul kapanınca köy sessizleşir.Çocuk başka yere gider.Aile için köyde kalmanın anlamı azalır.Gençlerin köyle bağı biraz daha zayıflar.Sonra yıllar geçer…“Köylerimiz neden boşalıyor?” diye sorarız.Oysa cevapların bir kısmı, yıllar önce alınan kararlarda gizlidir.Giresun’un birçok köyünde aynı tabloyu görüyoruz.Gençler gidiyor.Çocuk sayısı azalıyor.Köyler yaşlanıyor.Okullar kapanıyor.Ardından evler kapanıyor.Bahçeler bakımsız kalıyor.Üretim düşüyor.Sonra da köylerimizin neden boşaldığını konuşuyoruz.Peki, bu döngüyü kırmak için ne yapıyoruz?İşte asıl mesele burada.Köy okullarını yalnızca “kaç öğrenci var?” hesabıyla değerlendirmek yeterli mi?Yoksa o okulun köy için ne ifade ettiğine de bakmak gerekiyor mu?Devlet elbette ılmasıyla ne kadar tasarruf sağlanıyor?Peki, bunun köy nüfusuna, üretime, sosyal hayata ve geleceğe maliyeti ne?Bunları da hesaplıyor muyuz?Çünkü köy okulunu açık tutmak yalnızca eğitim hizmeti sunmak değildir.Köyü yaşatmaktır.Çocuğu köyde tutmaktır.Ailenin köyle bağını korumaktır.Üretimin devamını sağlamaktır.Köyün geleceğine yatırım yapmaktır.ÖĞRETMENE ÖNLÜK VARSA, KÖY OKULUNA DA ÇÖZÜM OLMALIÖğretmenlere önlük uygulaması gündemde.Öğretmenin görünümü, mesleki itibarı ve eğitim ortamındaki ciddiyeti elbette önemlidir.Ancak eğitim sadece kıyafetten ibaret değildir.Öğretmene önlük için gösterilen kararlılık, kapanan köy okullarımız için de gösterilmeli.Bir konuda model geliştirilebiliyorsa, köy okullarının yeniden değerlendirilmesi için de model geliştirilebilir.Öğrenci sayısı az olan köylerde farklı eğitim modelleri uygulanabilir.Birleştirilmiş sınıf yeniden düşünülebilir.Köy okullarının yalnızca eğitim değil, sosyal merkez olarak da kullanılması sağlanabilir.Yeter ki meseleye yalnızca bugünün rakamlarıyla değil, yarının köyleriyle bakalım.Çünkü bugün üç öğrencisi olan bir köyün yarın kaç öğrencisi olacağını kim bilebilir?Bugün tığımız okulun yarın yeniden açılması için belki çok daha büyük bir maliyet ödeyeceğiz.Asıl soru da burada:Bugünün tasarrufu uğruna yarının köyünü kaybetmeye değer mi?BAKAN’A SORMAK İSTEDİĞİMİZ SORUBen o soruyu Sayın Bakan’a sormak isterdim.Ama soramadık.Fakat gazetecilik burada bitmiyor.Çünkü gazeteci susmaz.Sorar.Bugün soramazsa yarın sorar.Gerekirse aylar sonra…Gerekirse bir yıl sonra…Çünkü bazı soruların zamanı geçmez.Sadece cevabı gecikir.Kapanan köy okullarımız ne olacak?Boşalan köylerimizi nasıl yaşatacağız?Ve daha önemlisi:Bir köyün okulunu ırken, o köyün geleceğini de ıyor muyuz?İşte bizim Sayın Bakan’a sormak istediğimiz soru bu.Soramadık…Ama unutmadık.Çünkü gazetecinin görevi yalnızca soruyu sormak değil, cevabın peşini bırakmamaktır.Bakan’a soramadık…Ama soruyu kamuoyuna bıraktık.Cevabı bekliyoruz:NE OLDU?