Bahçeye gömülüyor.
Boş bir araziye bırakılıyor.
Bir yol kenarına gömülüyor.
Bazen de nereye ve nasıl defnedileceği bilinmediği için ciddi bir çaresizlik yaşanıyor.
Oysa hayvanla insan arasındaki ilişki kökten değişti. Eskiden evin çevresinde yaşayan, mesafeli bir “fayda” ilişkisiyle tanımlanan hayvan, bugün milyonlarca insan için ailenin bir ferdi. Veterinerlik hizmetleri gelişti, mama sektörü büyüdü, hayvan otelleri, kuaförleri, hatta psikologları ortaya çıktı. Yaşama dair her şey kurumsallaştı ama ölüm, hâlâ kimsenin sorumluluk almadığı bir alan olarak kalıyor.
Asıl soru şu: Bir hayvana yaşamı boyunca değer veriyorsak, öldüğünde ona neden aynı değeri gösteremiyoruz?
