Kamış sıkıldıktan sonra geriye kalan lifli posa, yani bağas da çöpe gitmiyor. Fabrikalarda kontrollü kazanlarda yakılan bağas suyu buhara dönüştürüyor; yüksek basınçlı buhar türbinleri çalıştırarak elektrik üretimini sağlıyor. Üretilen enerji fabrikanın değirmenlerini, kesicilerini, santrifüjlerini ve diğer ekipmanlarını çalıştırırken bazı tesislerde ihtiyaç fazlası elektrik şebekeye aktarılabiliyor.
Üretim sırasında oluşan katı maddeler ve besinler ise DDG adı verilen enerji ve protein bakımından zengin hayvan yemine dönüştürülüyor. Hasat döneminde yaklaşık yedi ay boyunca 24 saat çalışan tesislerde şeker kamışı bir taraftan girerken diğer taraftan şeker, etanol, gübre, hayvan yemi ve elektrik çıkıyor; kamışın üretim zincirindeki neredeyse hiçbir parçası kullanılmadan bırakılmıyor.
