Bu, birçok ebeveynin dilinden düşmeyen bir cümle. Fakat uygulamada oldukça zorlanılan durumlar olabiliyor. Örneğin bir yazı kaleme alan 3 çocuk babası Kyle Halderman, 'üç çocuk sahibi olduktan sonra her şey değişti' diyor. 'Bireyselliğimizi geri kazanmak için eşimle birlikte beyaz bayrağı çektik, çocuklarımızın odalarına akıllı televizyonlar kurduk ve onlara kendi tabletlerini verdik.'
Fakat bir süre sonra, onlara istedikleri kadar ekran vermek aslında kendi işlerini zorlaştırdı. Çocuklar büyüdükçe şımarık ve saygısız bir hale büründüler, ebeveynlik yapmak da zorlaştı.
Halderman 'Çocuklarımın sınırsız ekran süresine sahip olmaları, onların davranışlarını olumsuz yönde değiştirdi. ' diyor. 'Bir zamanlar yaramaz ve baskıcı, ama yine de tatlı olan çocuklar, huysuz ve saygısız, her fırsatta laf yetiştiren çocuklara dönüştüler.'
Çocuklar, zamanla oyun oynamaya olan ilgilerini kaybettiler, yalnız kalmak istediler, şımarık, tembel ve saygısız oldular…
Daha sonra çiftimiz, aşırı ekran süresinin verdiği zararı tersine çevirmek için ebeveynlik görevlerine daha fazla çaba göstermeye karar verdi ve bazı eski usul yöntemleri denemeye başladı.
