102 YAŞINDA BİR ÇINAR AĞACI: İZLER

Bir şehrin hafızasına 100 sayı daha eklendi…Bazı yayınlar vardır; yalnızca çıkar, okunur ve sonra unutulur.Bazı yayınlar ise bir şehrin hafızasına dönüşür.Yıllar geçtikçe sayfalarında o şehrin insanlarını, sokaklarını, hikâyelerini, şiirlerini, sevdalarını, acılarını ve umutlarını biriktirir.İzler Dergisi işte böyle bir yayın. Giresun'un kültür ve edebiyat hayatında özel bir yeri bulunan İzler, ağustos ayında 100. sayısına ulaşmanın haklı gururunu yaşıyor.Bu, sıradan bir dergi başarısı değildir.Çünkü İzler'in kökleri 21 Şubat 1924'e kadar uzanıyor.Şair Can Akengin ve arkadaşlarının çıkardığı İzler Mecmuası, 1924 yılında yayın hayatına başladı ve 1927 yılına kadar 27 sayı yayımlandı.Aradan geçen uzun yılların ardından, Can Akengin'in ailesinden gelen Gürsel Ekmekçi, 28. sayıdan itibaren bu kültürel emaneti yeniden yaşatmak için yola çıktı.Kolay bir yol değildi bu.Bir dergiyi çıkarmak zor.Bir dergiyi 10 yıl, 20 yıl yaşatmak daha zor.Ama bir dergiyi 100 sayıya ulaştırmak, hele bunu yerel kültür ve edebiyat gibi ticari getirisi sınırlı bir alanda yapmak, gerçekten büyük bir emek ve adanmışlık ister.İşte bu nedenle İzler'in 100. sayısı yalnızca bir derginin 100. sayısı değildir.Giresun'un kültür hayatına vurulmuş 100. bir izdir.BİR DERGİDEN FAZLASIİzler'in sayfalarını çevirdiğinizde yalnızca şiir ve öykü görmezsiniz.Giresun'un geçmişini görürsünüz.Kent belleğini görürsünüz.Bu şehrin yetiştirdiği insanları, sanatçıları, yazarları, şairleri görürsünüz.Bir zamanlar yaşanmış ama unutulmaya yüz tutmuş hikâyelerle karşılaşırsınız.Çünkü şehirler yalnızca binalardan, caddelerden ve meydanlardan oluşmaz.Şehirleri şehir yapan, onların hafızalarıdır.Hafıza kaybolursa şehir de eksilir.İzler, işte bu hafızanın kaybolmaması için çalışan yayınlardan biridir.Bu nedenle İzler'i yalnızca bir edebiyat dergisi olarak değerlendirmek eksik kalır.O aynı zamanda Giresun'un kültürel arşivlerinden biridir.102 YAŞINDA BİR AĞAÇ…İzler'in hikâyesini düşünürken gözümün önüne Giresun açıklarında denize doğru uzanan yaşlı bir ağaç geliyor.Kökleri geçmişte…Gövdesi bugün…Dalları geleceğe uzanıyor.İşte İzler de böyle.Kökleri 1924'te.Bugün 100. sayısında.Ve geleceğe bırakacağı sayfalarla yoluna devam ediyor.Belki de bu yüzden İzler'i 102 yaşında bir ağaca benzetebiliriz.Kökleri derinde.Gövdesi sağlam.Dalları genç.Ve her mevsim yeniden filizleniyor.BU ŞEHİR BÖYLE DEĞERLERE SAHİP ÇIKMALIGiresun'un ekonomik sorunlarını, ulaşımını, turizmini, fındığını ve sosyal meselelerini elbette konuşacağız.Ama bir şehrin sadece ekonomik sorunları yoktur.Bir şehrin ruhunu koruma sorumluluğu da vardır.İzler gibi yayınlar işte bu sorumluluğu taşıyor.Bugünün gençleri yarın geçmişi merak ettiğinde nerelere bakacak?Bugün yaşayan sanatçıları, şairleri, yazarları kim kayda geçirecek?Bu şehrin kültürel dönüşümünü kim belgeleyip gelecek kuşaklara aktaracak?İşte dergiler bu nedenle önemlidir.Gazeteler günün haberini taşır.Dergiler ise zamanın izini sürer.İzler de adının hakkını vererek Giresun'un izlerini geleceğe taşıyor.GÜRSEL EKMEKÇİ'YE VE EMEĞİ GEÇENLERE VEFABir derginin arkasında çoğu zaman görünmeyen büyük bir emek vardır.Yazıları isteyen, metinleri takip eden, tasarımı düşünen, baskıyı organize eden, dağıtımını sağlayan, ekonomik yükünü üstlenen ve bütün bunları aylar, yıllar boyunca sürdüren insanlar vardır.İzler'in bugün 100. sayıya ulaşmasında Gürsel Ekmekçi'nin sevgisinin, emeğinin ve inancının çok özel bir yeri bulunuyor.Can Akengin'den kendisine uzanan bu kültürel emaneti yaşatmak, aslında yalnızca bir dergi çıkarmak değildir.Bir emanete sahip çıkmaktır.Bu nedenle 100. sayı vesilesiyle Gürsel Ekmekçi'yi ve İzler'in bütün yazarlarını, şairlerini, sanatçılarını, emekçilerini ve okurlarını kutlamak gerekiyor.Çünkü onlar yalnızca bir dergi çıkarmadılar.Giresun'un kültürel hafızasına 100 sayı daha eklediler.İYİ Kİ İZLER VARBugün “Anadolu'nun İyilik ve Güzellik İzleri” sloganıyla yoluna devam eden İzler, Giresun'un kültür dünyasında kendisine özel bir yer edinmiş durumda.Bu şehir böyle dergilere sahip çıkmalı.Çünkü kültür, alkışlandığı zaman değil; yaşatıldığı zaman geleceğe kalır.Bir derginin 100. sayısını görmek, aslında bir şehrin sabrını, emeğini ve kültüre olan bağlılığını görmek demektir.Can Akengin'in 1924'te yaktığı ışığın bugün hâlâ yanıyor olması bunun en güzel göstergesidir.Ve şimdi o ışık, yeni sayfalara doğru ilerliyor.Şair Can Akengin'den sevgili Gürsel Ekmekçi'ye…1924'ten 2026'ya…İlk sayılardan 100. sayıya…Geçmişten geleceğe…Bir şehirden bir başka kuşağa…İzler yürümeye devam ediyor.Nice 100. sayılara…Nice yeni şairlere, yazarlara, hikâyelere…Nice yeni kültür yolculuklarına…Ve nice yıllar boyunca bu güzel şehrin hafızasında kalacak İzler'e…İyi ki varsın İzler.İyi ki bu şehrin güzelliğini sayfalarında yaşatıyorsun.İyi ki Giresun'un hafızasına iz bırakıyorsun.