1. José Mourinho — Mr. Haramball
Lakabın sahibi kimse o. Chelsea’den Inter’e, Real Madrid’den Roma’ya her durağında savunmayı cephaneye çevirdi. ‘Park the bus’ kavramını neredeyse kişiselleştirdi.
2. Diego Simeone — Atletico Madrid’in Demir Perdesi
İyi bir kadroya rağmen zaman zaman 6-3-1 dizilişiyle sahaya çıkabilen Simeone, haramball’ın en tutarlı ve en başarılı mimarlarından. La Liga şampiyonlukları bu anlayışın sonuç verdiğini kanıtladı.
3. Mikel Arteta — Taktisyen mi, Haramball Ustası mı?
Bu biraz tartışmalı. Arteta büyük maçlarda rakibin oyununu çökertmeye yönelik kapanma sistemlerine başvururken, sosyal medya onu Simeone ile yan yana editleyip ‘modern haramball düeti’ ilan etti.
4. José Bordalas — Getafe’nin Yeni Kralı
Çağın gizli haramball şampiyonu. Bordalas’ın Getafe’si faul istatistiklerinde zirveye oynarken hücum istatistiklerinde dibe batıyor. Ama lig puan tablosunda hâlâ ayakta duruyor.
5. Massimiliano Allegri — Juve’nin Beton Ustası
Juventus’ta kupa üstüne kupa kazanan Allegri, seyircinin uykuya dalmasını ‘pragmatizm’ olarak tanımladı. Taktik deha mı, anti-futbol mu? Sonuçlarına bakılırsa ikisi de.
6. Antonio Conte — Hücum Kadrosunu Savunmada Kullanmak
Conte’nin elinde hücuma yönelik oyuncular bile aşırı disiplinli bir blok sistemine entegre olur. İstese açık futbol oynatabilecekken haramball’ı tercih etmesi, bu listedeki en ilginç vakadır.
7. Sean Dyche — Premier Lig’in Çimento Duvarı
Burnley’i yıllarca düşük bütçeyle Premier Lig’de tutan Dyche, haramball’ın ekonomik versiyonunu uyguladı. Az gol at, az gol ye, 40 puanı topla.
