Çalışanları yakından ilgilendiren bir karara Yargıtay 10. Hukuk Dairesi imza attı. Yaklaşık 4 metre yükseklikten beton zemine düşen bir işçinin başlattığı uzun süreli hukuk mücadelesinin detayları ise belli oldu.
11 YIL ÖNCEKİ DAVANIN KARARI BELLİ OLDU
Türkiye Gazetesi’ne detayları yazan SGK Eski Başmüfettişi İsa Karakaş, olayın 11 yıl önce yaşandığını hatırlatarak, davacı işçinin 4 metre yükseklikten beton zemine çakıldığını belirtti. Bunun sonucunda yüzde 26 malul kalan ve ruh sağlığı bozulan işçi, maddi ve manevi tazminat davası açtı.
TALEP REDDEDİLMİŞTİ
İşveren gerekli eğitimlerin verildiğini ve kazanın işçi dikkatsizliğinden oluştuğunu belirtti. İlk Derece Mahkemesi, Adli Tıp Kurumu raporuna dayanarak işçinin sürekli iş göremezlik (maluliyet) oranının %0 olduğuna karar verdi ve maddi tazminat talebini reddetti. Sadece 30.000 TL manevi tazminata karar verdi.
YÜZDE 100 MALUL SAYILIR
Dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Hukuk Dairesi ise yerel mahkemenin kararını bozdu ve, “Raporlu olduğu dönemde çalışamayan sigortalının yoksun kaldığı ücreti kadar zararı vardır. Bu zarar maddi zarar kapsamındadır” dedi.
Net hesaplamanın yapılması gerektiğini kaydeden Yargıtay, karşılanmamış zararın belirlenmesi gerektiğini açıkladı. Yargıtay, “İşçinin kalıcı maluliyeti olmasa bile raporlu olduğu süredeki ücret kaybı maddi zarardır” diyerek yerel mahkemenin ret kararını bozdu.
Karakaş ise çalışan ve işveren için ise bazı kritik öneme sahip detayları şu şekilde açıkladı:
“İş kazası sonrası kalıcı bir sakatlığınızın kalmaması, tazminat haklarınızın bittiği anlamına gelmez.
Tedavi süresince çalışamadığınız her günün bir maddi karşılığı vardır ve bu ‘geçici iş göremezlik’ zararı kapsamında talep edilebilir.
Hukuki süreçte sadece kalıcı rapor oranına değil, istirahatli geçen sürelerin oluşturduğu gelir kaybına da odaklanın.
İŞVERENLER İÇİN:
‘İşçi iyileşti, işine döndü, sakatlığı da yok’ diyerek hukuki riskin kapandığını düşünmek yanıltıcı olabilir.
İş sağlığı ve güvenliği tedbirlerini tam olarak almak, sadece ölümlü veya ağır yaralanmalı kazalardan değil, her türlü yaralanmadan doğacak maddi yükümlülüklerden korunmanın tek yoludur.
Yargı, işçinin raporlu olduğu süredeki ekonomik kaybını “tam kusur” gibi değerlendirip koruma altına almaktadır…”
